Szara literatura – co to takiego?

           Szara literatura – co to takiego?

Tradycyjnie, terminem „szara literatura” (ang. grey literature) określa się dokumenty niedostępne tradycyjnymi drogami dystrybucji księgarskiej, nieobjęte rejestracją bibliograficzną i nieistniejące w spisach ani w powszechnie dostępnych bazach literatury; na ogół bardzo trudne do zlokalizowa­nia i zdobycia. Szarą literaturą jest także literatura niekonwencjonalna, jakkolwiek dostępna publicznie, ale nieosiągalna najczęściej normalnymi kanałami dystrybucji, gdyż bardzo często nie podlega ona kontroli bibliograficznej[1].

szara-literatura

Znaczenie w badaniach naukowych

  • Szybkość publikacji: dokumenty pojawiają się często z dużym wyprzedzeniem (nawet 12–18 miesięcy) w stosunku do czasopism komercyjnych, co sprzyja monitorowaniu najnowszych wyników en.wikipedia.orgguides.library.stonybrook.edu.

  • Szczegółowość: raporty i prace dyplomowe zawierają dane uzupełniające, metodyki i analizy często pomijane w artykułach skróconych en.wikipedia.orgnlm.nih.gov.

  • Kompleksowość źródeł: wykorzystanie szarej literatury jest kluczowe zwłaszcza w dziedzinach stosowanych, polityce publicznej czy badaniach interdyscyplinarnych, gdzie wiedza „ukryta” nie trafia do czasopism.

Strategie wyszukiwania

  1. Repozytoria instytucjonalne i tematyczne:

    • Europejska baza OpenGrey (wcześniej SIGLE)

    • Polskie repozytoria uczelniane (eRepozytorium UW, Repozytorium AGH)

    • Preprint servers (arXiv, bioRxiv, SocArXiv)

  2. Bazy danych dysertacji:

    • EThOS (British Library), ProQuest Dissertations & Theses

  3. Portale rządowe i organizacji międzynarodowych:

    • OECD i WHO (sprawozdania, wytyczne)

  4. Biblioteki akademickie i serwisy agregujące:

  5. Zaawansowane techniki wyszukiwawcze:

    • Filtry „filetype:pdf” i site-specific (np. site:gov.pl) w Google Scholar

    • RSS i alerty Google Scholar dla słów kluczowych

Ogólnie, to wszystko, co nie jest kontrolowane przez wydawców, np. materiały rządowe, akademickie, przemysłowe, biznesowe w formie drukowanej lub elektronicznej, należy do tej grupy zasobów informacji. W tej ostatniej grupie dokumentów znajdują się m.in.:

  • sprawozdania i raporty naukowe, techniczne, ekonomiczne, społeczne i inne, powstające w instytucjach publicznych i prywatnych,
  • materiały konferencyjne niepublikowane i niedostępne za pośrednictwem handlowych sieci wydawniczych lub księgarskich,
  • normy i zalecenia techniczne,
  • tłumaczenia niepublikowane,
  • artykuły ukazujące się w czasopismach wydawanych w małych nakładach, udostępnianych nieodpłatnie, lub o zasięgu lokalnym,
  • niektóre dokumenty urzędowe,
  • dokumentacja techniczna, promocyjna i reklamowa,
  • dokumenty w formie elektronicznej.

          W Polsce często szara literatura definiowana jest błędnie i utożsamiana głównie z dokumenta­mi życia społecznego.

 Do poczytania na temat szarej literatury: http://skryba.inib.uj.edu.pl/~nahotko/greylit/greylit.html 

[1] Konferencja „Grey Works ’96”, University of Maryland, 1996 r.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *